فرهنگ‌هاى گوناگون راهى بارگاه حضرت علىّ بن موسى الرضا عليه السلام مىشوند . خوشا به حال آن افرادى كه با ايمان كامل و كنترل فكر ، شش دانگ حواسّ خود را جمع كرده و به زيارت مىپردازند . عدّه‌اى از زائرين از نزديك شدن به ضريح مطهّر امام رضا عليه السلام شرم دارند و خود را لايق آن مكان باعظمت نمىدانند ، به كنجى نشسته و به زيارت و نماز و راز و نياز مىپردازند ، آنان هر نقطه و هر گوشهء حرم را بسى برتر از شش طاق پادشاهى مىدانند . و گروهى ديگر از زائران ، اگر دستشان به ضريح نورانى آن حضرت نرسد ، خود را شرمنده و شرمسار دانسته گويى كه زيارت‌شان پذيرفته و قبول نشده است . چه بسيارند زائرينى كه با شفا گرفتن مريضان خود و يا روا شدن حاجات خويش ، شاهد مهربانى و رأفت امام رضا عليه السلام مىشوند و به شكرانهء آن به صلوات و درود مىپردازند و به اين وسيله ، چهره‌هاى گرفته و دل‌هاى شكستهء خود را شكفته و شاد مىنمايند و به هر شهر و ديارى كه مىروند با بيان معجزهء امام غريب عليه السلام شميم خوش شفايابى را پخش مىكنند و به اين شيوه همه را شيفته و شيداى زيارتِ آن حضرت مىنمايند . قبلهء « هفتم » آرى ؛ از آنجا كه همه روزه هزاران نفر از هفت اقليم جهان به زيارت قبلهء هفتم شرفياب مىشوند ، از آداب و رسوم و فرهنگ‌هاى گوناگونى برخوردارند ، و حضرت امام رضا عليه السلام به همهء كسانى كه به زيارت حضرتش شرفياب مىشوند به ديدهء رأفت ، مهربانى و بزرگوارى مىنگرند ؛ چه آنان كه همسايه و در جوار آن بزرگوار هستند و چه آنان‌كه از سرزمين‌هاى دور با مشكلات فراوان راه را طى نموده و از هفت‌خوان رستم گذر نموده و به زيارت آن بزرگوار مىشتابند . بديهى است همهء كسان ، يكسان نيستند و آنان كه براى شرفيابى رنج‌ها و زحمت‌هاى فراوان را تحمّل نموده‌اند با كسانى كه به راحتى به بارگاه حضرت امام